Ze hebben staan zweten in museum Beelden aan Zee. Niet alleen vanwege de hittegolf van de afgelopen dagen, maar ook om de verbouwing op tijd af te krijgen. Na enkele maanden gesloten te zijn, kun je er nu weer genieten van kunst én van het nieuwe SculptuurDuin.

Hoewel koningin Máxima door de hitte van afgelopen vrijdag tóch niet langskwam om het museum officieel te heropenen, gingen de deuren een dag later natuurlijk wel gewoon open voor publiek. 

Twee nieuwe tentoonstellingen

En dan is de vraag: neem je eerst de tijd voor die vreemde superdonkere gang of ga je voor de levensgrote houten moeder met kind die even verderop ligt? Beelden aan Zee viert de heropening met twee nieuwe tentoonstellingen: eentje met werk van kunstenaar Rui Chafes en een stukje verderop van Femmy Otten.

Chafes combineert zijn eigen kunstwerken met die van een andere kunstenaar waarvan hij al jaren fan is: Alberto Giacometti. Ze hebben elkaar nooit ontmoet (Giacometti overleed in 1966, toen Chafes werd geboren), maar hun kunst gaat bij allebei vaak over dingen die je wel voelt, maar niet ziet. Normaal gesproken dan. Want in deze tentoonstelling is het de bedoeling om dat juist wél zichtbaar te maken. 

Gluren naar kunst in donkere gang

Mocht dat je wat vaag in de oren klinken, laat dan je lichaam eens meedoen. Dat kan in de donkere gang met daarin een soort kijkgaten. Als je er doorheen gluurt, zie je kleine kunstwerken van héél dichtbij. Omdat het zo donker is, zie je even echt helemaal niks, behalve de kunst zelf. 

Je kunt ook gaan kijken naar de houten sculpturen van Femmy Otten en haar tentoonstelling ‘Birthland’. Ze heeft zich laten inspireren door de geboorte van haar kinderen en dat kun je duidelijk zien. Als je aan komt lopen, zie je als eerste een enorm beeld van een moeder; liggend op de grond met een baby op de voeten. Indrukwekkend.